به گزارش مفدا تبریز، همواره یکی از دغدغههای مطرح شده میان اقتصاددانان این بوده که با جایگزینی تکنیکهای دانشبنیان در بازار کار، شرایط اشتغال برای نیروی کار انسانی محدودتر میشود اما مقام معظم رهبری درباره این تعارض و شبهات ایجاد شده به روشنگری پرداختند و فرمودند که دانش بنیانی و اشتغال آفرینی ناسازگار نیستند.
پس از آنکه حضرت آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در سخنرانی آغاز سال نو، سال ۱۴۰۱ را «سال تولید، دانشبنیان و اشتغالآفرین» نامگذاری فرمودند و معیار تولید را «اشتغال آفرینی» و «دانش بنیان بودن» بیان کردند؛ به تازگی به بیان نکاتی درباره شعار سال و بعضی دیدگاههای مطرحشده درباره ناسازگاری دو خصوصیت «دانشبنیانی» و «اشتغالآفرینی» پرداختند.
ایشان روز چهارشنبه ۲۴ فروردین ماه در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام فرمودند: «یک مسئله همان مسئله شعار سال است که گفتیم تولید با آن دو خصوصیت: یکی خصوصیت دانشپایه بودن، دانشبنیاد بودن و یکی هم خصوصیت اشتغالآفرینی. یک اشکالی کردند به ما، گفتند این دو خصوصیت با هم نمیسازد؛ درست میگویند؛ در یک مواردی همین جور است. یعنی هر چه فناوری پیشرفتهتر شود، نیاز به نیروی انسانی کمتر میشود؛ بعضیها پیغام دادند که «این چه جوری میشود؟» من برای این جواب دارم.»
رهبر انقلاب ادامه دادند: «بله، در یک مواردی این جوری است اما در مورد ما این جور نیست؛ برای خاطر اینکه ما کارخانهها و شرکتهای تعطیل یا نیمهتعطیل در قسمتهای پاییندستی که بسیار هم زیاد است، خیلی داریم. بنابراین دانشبنیان شدن شرکتها متوجه این شرکتها میتواند بشود؛ یعنی میتواند حتی فرصتهای شغلی را چند برابر کند و افزایش دهد؛ این [جور] است. بنابراین ما میتوانیم [اشتغالآفرینی هم داشته باشیم]. علاوه بر این، خود فناوری جدید یک حالت گسترش یابی طبیعی دارد؛ یعنی هرچه انسان در مسائل فناوری پیشرفت کند، میدانها در مقابل او باز میشود؛ بنابراین اشتغالآفرینی قطعاً ضربهای نمیخورد و میتوان تولید دانشبنیان را مطمح نظر قرار داد، در عین حال مسئله اشتغالآفرین هم وجود داشته باشد.»
ایشان تاکید کردند: «یک نکته دیگری که در مورد تولید دانشبنیان و در پاسخ به این اشکال، به ذهن انسان میرسد، این است که ما اگر چنانچه تولیدمان را دانشبنیان کردیم، در واقع نوع نیروی انسانی شاغل را ارتقا میدهیم؛ یعنی چه کسی میآید در مجموعه دانشبنیان کار میکند؟ جوان تحصیلکرده ما. امروز بسیاری از جوانان تحصیلکرده دانشگاهی ما که [جمعیتشان] یک درصد خیلی بالایی است، در رشتههایی کار میکنند که با رشته تحصیلی آنها هیچ ارتباطی ندارد؛ این یک اشکال بزرگی است؛ این در واقع یک نوع بیکاری است. زحمت کشیده، درس خوانده، دولت خرج کرده، عمری مصرف شده اما از او استفاده نمیشود؛ این یک نوع بیکاری است. وقتی که ما توانستیم شرکتهای دانشبنیان را توسعه دهیم، همه این جوانها به کار جذب میشوند و کیفیت نیروی انسانی دستگاههای کاری ما بالا خواهد رفت، ارتقا پیدا خواهد کرد؛ نخبگان میآیند [کار] میکنند و دیگر نخبگان ما مجبور نیستند که به مشاغل خدماتی کمارزش رو بیاورند و توجه کنند.»
اقتصاد دانش بنیان و ایجاد ۳۰۰ هزار شغل در کشور
شکی نیست که کلیدواژه امروز توسعه و پیشرفت کشور، «اقتصاد دانش بنیان» است. این برنامه مدرن و راهگشا، نیاز به توانمندی نیروی انسانی دانشی و متخصص دارد که میتوان آن را در شرکتهای دانش بنیان جستجو کرد. به نحوی که طبق آمارها امروزه از ۱۰ شرکت اول ثروتمند جهان، حداقل ۹ شرکت دانش پایه هستند.
با این وجود وقتی بحث از اقتصاد دانش بنیان میشود، در کنار الزامات گذار از جهان صنعتی و دانش بنیان شدن صنایع، همواره این مساله مطرح است که آیا با ورود علم و فناوریهای جدید و جایگزینی تکنیکهای دانشی بهجای نیروی کار انسانی، باید در انتظار محدود شدن بازار کار و شرایط اشتغال باشیم؟
چرا که گفته میشود در دنیای دیجیتال و اقتصاد دانشی، فرآیند تولید به کلی تغییر میکند و رباتها جایگزین انسانها در کارخانههای تولیدی میشوند، پس این نگرانی وجود دارد که بسیاری از فرصتهای شغلی و نیروی کار از بین برود. حتی برخی برآوردهای جهانی از کاهش ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون فرصت شغلی در موج اول دیجیتالی شدن اقتصاد در ۲۰ سال آینده حکایت دارد.
از نگاه دیگر اما بسیاری به کارگیری دانش و فناوری را باعث توسعه کارآفرینی و رشد اقتصادی میداند و حتی در سند چشمانداز افق ۱۴۰۴ کشور نیز تاکید شده است که باید ۵۰ درصد از تولید ناخالص ملی در حوزه کسبوکار فناوری محور و دانشبنیان محور محقق شود.
مطابق با آمار معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری نیز که مربوط به خرداد سال ۱۴۰۰ میشود، شرکتهای دانش بنیان برای ۳۰۰ هزار نفر در کشور اشتغال ایجاد کردهاند. طبق این آمار، این تعداد ایجاد اشتغال در کشور حاصل فعالیت یکهزار و ۲۰۰ شرکت خلاق و پنج هزار و ۸۰۰ شرکت دانش بنیان بوده است.
منبع: مهر
ارسال نظر